Praktische handvatten en diepe ontspanning bij zwanger zijn

Diverse artikelen

Liefde voor je kind én ook voor jezelf

Maren 7 mei 2019 moederschapzelfzorgzelfliefdeinnerlijk kindzelfonderzoek

Een pasgeboren baby roept heel veel gevoelens in ons op.

Zoals vertedering, zachtheid, een gevoel van rust. Voor de meeste ouders een onbeschrijfelijk gevoel van liefde voorbij alles wat je tot dan toe hebt gekend.

Onvoorwaardelijke liefde, een hele sterke energie, die je in staat stelt bergen te verzetten als dat nodig is.

Het is niet moeilijk om van een kleine baby te houden voor de meeste mensen. Het is als moeder vrij makkelijk om alles te willen doen voor je kind, om je kind alles te willen geven wat jij denkt dat het nodig heeft. Vaak willen we dat het onze kinderen aan niets ontbreekt, is onze aandacht veelal volledig bij de kinderen.

Als er geen balans is in de aandacht voor jezelf, jouw welzijn en dat voor je kind dan voelt dat niet prettig. Je kunt je gevangen voelen in oordelen naar jezelf en het zorgen voor je kind. Je wilt graag goed voor je kind zorgen maar je voelt ook dat het je benauwd, je voelt je prikkelbaar en emotioneel.

Er komt veel op je af bij het krijgen van een kind.

Natuurlijk is een baby klein en kwetsbaar en zorg je als ouder dat het veilig is, genoeg eten en drinken krijgt en goed slaapt.

Maar wat als de zorg voor je kind té wordt? Wat als het zorgen voor je kind voorbij gaat aan je eigen behoeftes als vrouw?

Wat als de baby IN jou, het kleine meisje in jou, jouw innerlijk kind zich helemaal niet gelukkig voelt?

Als je het gevoel hebt dat de zorg voor je kindje je helemaal in beslag neemt, jij jezelf vergeet, het contact verliest met wat jouw verlangens zijn en behoeften als vrouw dan is dat een duidelijk signaal om serieus te nemen. Moeders zijn er niet om zich op te offeren voor hun kind en misschien zie je dit om je heen bij jouw moeder, je oma en heb je geleerd dat dit zo hoort, dat het normaal is. Maar als het voor jou niet goed voelt, dan klopt het niet voor jou en mag jij je eigen weg vinden hierin.

Kun jij dat wat jij je kindje geeft, die (onvoorwaardelijke) liefde, aandacht en zorg ook aan jezelf geven?

Kun je nog vóór je voor een ander zorgt, eerst voor jezelf zorgen?

Voel jij duidelijk wat je behoeften zijn en kun je dit aangeven bij je omgeving?

Merk je dat er overtuigingen zijn, dingen die jou belemmeren je echt goed te voelen en dat je daar genoegen meeneemt onder het mom van: ' ja dit hoort erbij als je moeder bent'? Dat hoeft niet, het is allemaal een keuze en als jij met aandacht naar jezelf gaat kijken kun je dingen tegenkomen die je altijd op een bepaalde manier deed, maar wat nu eigenlijk helemaal niet meer past of goed voelt voor je. Jij mag dat aangeven en veranderen. Jij mag moeder zijn én vrouw. Jij mag zorgen voor jezelf én voor anderen, maar eerst jezelf anders kun je niets betekenen voor anderen. Eerst jouw zuurstofmasker op daarna dat van je kind(eren).

Op welke gebieden kun jij beter voor jezelf zorgen?

Op welke vlakken voel jij je niet helemaal gesteund?

Wat kun jij doen je beter te voelen?

Wat heb je nodig?

Onderzoek dit binnen in jezelf, stel jezelf vragen die je dichter brengen bij wie je werkelijk bent.

Op de eerste plaats, nog vóór de rollen van dochter, partner, moeder, vriendin, ben jij jezelf!

Mag jij helemaal jezelf zijn? <3

Liefde voor je kind én ook voor jezelf